قدرتمندترین نیروی هوایی جهان می‌تونه زیرساخت‌های نظامی یک کشور رو نابود کنه، فرماندهانش رو هدف قرار بده و آسمان رو به‌طور کامل در اختیار بگیره؛ اما این‌ها لزوماً به معنای پیروزی در جنگ نیستن.

جنگ ایران، آمریکا و اسرائیل بار دیگه یک واقعیت مهم رو برجسته کرده: برتری نظامی همیشه به معنای پیروزی سیاسی نیست.

از ویتنام و عراق تا افغانستان و اوکراین، تجربه جنگ‌های گذشته نشون می‌ده که قدرت هوایی، با وجود تمام توان تخریبی‌اش، محدودیت‌هایی داره؛ به‌ویژه وقتی طرف مقابل با تاکتیک‌های نامتقارن، پراکندگی نیروها و جنگ فرسایشی به مقاومت ادامه می‌ده.

 در این قسمت بررسی می‌کنیم که قدرت هوایی کجا می‌تونه سرنوشت جنگ رو تغییر بده، چرا گاهی به بن‌بست می‌رسه و جنگ ایران چه درس‌هایی برای آینده درگیری‌های نظامی جهان داره.

منبع: Foreign-Affairs

کانال تلگرام ما 

کانال یوتیوب ما